De Zijp
De Zijp is een Ekklesia, "dat betekent: bij-een-geroepen. We worden bij elkaar gehááld door een stem, woorden, een verhaal. En we worden bijeengehouden door dat verhaal. Ekklesia dat zijn zij die ergens uit weggeroepen zijn en ergens naar toe gaan. Dat roept een beeld op van een weg die gegaan moet worden en van reisgenoten" (Huub Oosterhuis).
De Zijp heeft gekozen voor een vrije opstelling, is een stichting en ligt niet ingebed in een afgebakend kerkelijk terrein. De Zijp is een vrijplaats, een keuze-plek. Men gaat niet uit gewoonte, niet voor een ander, maar men kiest uit eigen beweging voor een plek die inspireert, aanspreekt en bemoedigt.

Om meer te lezen over de achtergrond en ontstaan van deze Ekklesia klik hier voor de Grondtonen.

Uit Toespraak van Huub Oosterhuis op 29 dec 2013:
"Je richten op het goede en het betere, dat doe je niet intuïtief. Ook al zijn wij ten goede gemaakt, zo zegt ons het boek al in zijn eerste hoofdstuk. En je kunt het ook niet alleen, je vage intuïtie toetsen en scherpen, je wankele geweten vormen, informeren, opnieuw instellen. Maar ook je aanvechtingen van wanhoop overwinnen houd je niet vol in je eentje. En daarom is het dat wij deze ekklesia als een zielsverband in stand of beter gezegd ‘gaande’ proberen te houden."


Een bron
De ZIJP is een bron, vlak achter kasteel Zijpendaal, waaruit de Sint Jansbeek is ontstaan, die op allerlei plekken in de stad boven de grond komt.

Zijp komt van sijpelen,
water sijpelt uit de bron;
het begint klein, in de diepte,
en stroomt de stad in....
nooit houdt het stromen op!





De Zijp nodigt uit tot dichten (door Jan van den Berg):

De Zijp sonnet

Opwellend water, stedelijke bron,
die zonder oponthoud zijn kostbaar vocht doet stromen,
dat neerwaarts sijpelt en soms aan het zicht ontnomen,
dan hier en daar het licht ziet van de zon.

Een beek met geen besef van waar het ooit begon,
noch of er ooit een einde aan zal komen.
Zij stroomt en stroomt en kan oneindig dromen
van neergaan naar een verre horizon.

Een stroom die noodt tot tegendraads gedrag,
tot zoeken en hervinden en doen weten
dat moet goddank veranderd is in mag.

Waar levend water zekerheden doet vergeten,
en hoop het wint van dag aan dag beklag,
en niets aan ook maar iets wordt afgemeten.